przedmieścia Sydney. stary, stuletni dom. to brzmi dobrze na początek, prawda? zachęcająco bardzo albo… wręcz przeciwnie. zależy co kto lubi. na początku było jednak nieciekawie, ciemno, ponuro. miała tu zamieszkać pięcioosobowa rodzina, potrzebna więc była zmiana. dlatego zaproszono architektów wnętrz do współpracy. studio Burley Katon Halliday dostało nieduży budżet i życzenia do spełnienia: ma być jasno, przestronnie[…]
zabawne bywają te poetyckie nazwy farb, które proponują nam niektórzy producenci. niektórzy idą prostą drogą skojarzeń, inni próbują wpłynąć na nasze decyzje tworząc wymyślne nazwy, które teoretycznie pomogą nam w wyborze i zbliżą nas do wnętrz naszych marzeń. niestety, efektem mogą potem być na przykład wściekło zielone ściany (na zawsze wiosna), ciemny fiolet w kuchni[…]
wczoraj, ku mojemu zaskoczeniu, kupiłam bardzo ładny talerzyk w pewnym dobrze znanym wszystkim dyskoncie. nie spodziewałam się tam znaleźć ceramiki, która ucieszy oczy, a tymczasem wyszłam bogatsza o ładny drobiazg, starając się nie szaleć i nie kupować więcej – miseczki też kusiły. (i co z tego, że nie robię sushi?). lubię takie niespodzianki, gdy w nieoczekiwanym[…]
był sobie stary dom. w Persbo, w Szwecji. pośród łąk i lasów był idealną letnią przystanią przez wiele lat. nie miał zbyt wielu udogodnień, ponieważ nie były one konieczne ówczesnym właścicielom. dopiero Carina Olander zabrała się za solidne porządki, po to by móc mieszkać tu latem wraz z rodziną. porządki zabrały jej niemal dwa lata, ale nie[…]
dlaczego biel? a dlaczego nie? dlatego, że powiększa to co małe. dlatego, że jest kontrastem doskonałym dla czerni. dlatego, że jest tak cudownie niepraktyczna. podobnie jak większość tego wnętrza. nie, żartuję sobie. to miejsce jak najbardziej do życia, świetnie rozplanowane zresztą. to mieszkanie dla zabieganego singla, ale – jak zawsze – można podpatrzeć co można[…]